Baktım da şu birkaç gün içinde ne kadar mutlu olmuşum... Mutlu eden herşey için teşekkür ederim!
Geçtiğimiz cuma günü provam vardı, sonrasında öğrencim ile ders yaptım. Eve geldim, mutfakta işlenirken sen çat diye sürahi yere düş. Kıyamam Kedoş'un korkudan ödü patladı. Milyonlarca parçaya bölündü sanki, bir şeyin kırılmasına o kadar çok üzülmüyorum da onu temizlemek beni çok yoruyor. Bir de kapı çalmasın mı? Kargo gelmiş, cam kırıklarını falan bıraktım hemen paketleri açtım. Biri mis gibi kekik (Zahter derlermiş), diğeri mis gibi lavanta kokulu.. Nasıl mutlu oldum anlatamam, hemen yeri süpürdüm, hepsinin en ince ayrıntısına kadar baktım, sevdim.
Güzellikleri ve mutlulukları paylaşmak dileği ile açtığım blog, dileğimi çoktan gerçekleştirmiş bile.. Çok çok sevgili Mübeccel ve Derya size ne kadar teşekkür etsem azdır.
Öyle fotojenik hediyeler ki çekmezsem olmazdı.. Ellerinize, emeğinize sağlık.. Herşey gönlünüzce olsun! Umarım fotoğraflardan sıkılmazsınız :)
Geçen yazımda bahsetmiştim, artık eve yazın girdiği kadar şahane ışık girmiyor, bu durum evde fotoğraf çekmemi zorlaştırıyor. Ama bir çözüm buldum, tripod aldım. Bence muhteşem bir fikirmiş, istediğim ayarlar ile elimde çekseydim net fotoğraflar elde edemezdim ama tripod sağolsun hızır gibi yetişti :)
Denemeyi çok istediğim bir motif vardı, akşamları vakit buldukça yaptım. Motifler bitti bakalım bir yastık kılıfı geliyor sanırım. Arkası için değişik bir fikrim var. Birleştirince gösteririm :)
Provaya giderken gördüğüm bir ağaç var. Ağacın rengi her gördüğümde farklı bir sarıya dönüşüyor sanki, bir de tam o saatte güneş vuruyor üstüne nasıl muhteşem bir görüntü anlatamam. Ama ne yazık ki yaprakları giderek azalıyor.
Şu sıra onu takip etmek içimi aydınlatıyor sanki..
O ağaçtan etkilendiğimden midir bilmem, ona benzeyen renkler seçiyorum şu sıra.. Kızılay'a ne zaman gitsem uğramadan dönmeyeceğim iki dükkan var. Benim için cennet gibi bir yer, kumaşlar, ipler.. Dayanamadım birkaç ip aldım geldim yine. Nasıl güzeller biblo gibi koyup izleyesim var o derece..
Geçen gün pazardan mandalin aldık hem de Seferihisar mandalini. Acaba dedim almadan önce, pazarcı da gözlerimdeki soru işaretini gördü sanırım, hemen bir tane soydu verdi, tattım evet doğruydu hatta yaprakları bile vardı üstünde.. Mutlu oldum.
Küçükken hiç sevmezdim pazara gitmeyi. Bana göre kocaman olan pazar önce gezilir, fiyatlar kontrol edilir, ne nereden alınacak karar verilir. Kim bilir kaç kez yürüyorduk pazarı baştan sona. O yüzden pek istemezdim gitmek. Bu notum anneme, şimdi en sevdiğim şeylerden biri pazar gezmek, aynen öğrendiğim gibi baştan sona tüm pazardaki ürünleri görüyorum, sonra gözüme kestirdiğim yerlerden alıyorum :)
Fotoğrafta gördüğünüz iğnelik aslında cüzdan olacaktı. Ama astarı için yanlış ölçü almışım. İçine yerleştirmeyi beceremedim. Ben de motifi değerlendirdim iğneliğe çevirdim. Rengi sıcacık. Cupcake gibi gözüküyor :)
Bir de şu meşe palamudum var, benim o kadar fotoğrafım yok sanırım :) Evde, dışarıda her yerde modellik yaptı sağolsun.
Benden şimdilik bu kadar, bir sonraki Neler Yapıyorum yazısına kadar biriktirmek gereken şeyler var:)
Mandalin kokulu günler !
